تاریخ،عرفان،مذهب،زن

razeaineahorai — Thu, 22 Nov 2007 10:50:18 GMT

اینجا زندان است و من زنی در میان زنانی كه دردهايشان مثال روشن نابرابري است

نوشته مریم حسین خواه از بند 3عمومی زندان زنان اوین

اينجا زندان است. بند زنان زندان اوين. اولين بار نيست كه به اینجا مي آيم. بار اول نيست كه به اوين مي آيم. بار اول خبرنگاري بودم كه با رئیس زندان سلول به سلول جلو مي رفتم و براي اولين بار سرگذشت زناني كه به جرم اعتياد، فحشا، و قتل اسير چهارديواري زندان بودند را مي شنيدم كه بنويسم اما فقط چند كلمه؛ همان قدر كه بودن رئيس اجازه مي داد. همان روز بود كه همه زندانيان در حضور مسئولان بند از شرايط زندان تعريف كردند و گفتند كه مشكلي ندارند، اما هنگام رفتنم، كاغذ مچاله ای را در جيبم گذاشتند كه "به داد ما برسيد، اين جا هيچ كس به فكر ما نيست".

بار دوم من هم زنداني بودم. درست مثل همه آن زندانيان در بند. 30 نفر از فعالان زن در انفرادي بودند و من آشفته و نگران، ميان غم زناني كه هميشه از آنان مي نوشتم، و سرنوشت نامعلوم دوستانم سرگردان بودم. آن روز براي آنها مهماني بودم كه به زودي مي رفت.

اين بار، بار سوم اما، همه چيز متفاوت است. حالا من با اين وثيقه صد ميليون توماني يكي از خودشان هستم. يكي از صدها زني كه سال ها است گرفتار ديوارهاي بلند اوین اند و هيچ دادرسي ندارند. نه قانون به فريادشان مي رسد، نه خانواده و نه هيچ كس ديگر. اصلا معناي بي پناهي را فقط اينجاست كه مي توان فهميد. در چشمان زناني كه اگر قانون كمي، فقط كمي، عادلانه تر بود آنها اينك در خانه هايشان در كنار فرزندانشان بودند. زناني كه هيچ شباهتي به كليشه هاي ما از زنان زنداني ندارند. زناني كه برخي به خاطر تاب نياوردن قوانين نابرابر خود مجري قانون شده اند و به گفته قانونگذار قانون شكن.

برخي به خاطر ناآگاهي و فقري كه هميشه دامن گير زنان بود گرفتار شده اند و برخي همچون ليلا به خاطر اين كه از دادگاه درخواست نفقه كرده اند! باورش سخت است اما ليلا 47 ساله، بيست سال است كه مي خواهد از شوهري كه او و كودك عقب مانده اش را رها كرده و رفته، نفقه اش را بگيرد و هيچ دادگاهي هنوز به داد او نرسيده. ليلا با چشمان پر از اشك به زمين خيره شده و مي گويد:« هنوز دو سال از ازدواجمان نگذشته بود كه فهميدم شوهرم قبل از من زن داشته. دختر عقب مانده ام كه به دنيا آمد ما را رها كرد و رفت. من ماندم و دو بچه كوچك كه يكي هم عقب مانده بود و بايد خرج دوا و درمانش را مي دادم. شوهرم خانه داشت، ماشين داشت، مال و اموال داشت، من فقط آن قدري می خواستم كه خرج اين دو بچه بدبخت و مريض را بدهم اما او نداد و هيچ دادگاهي هم محكومش نكرد.» وقتي می پرسم:«چرا طلاق نگرفتي؟ مي گويد"هنوز اميدم به قانون است كه شاید نفقه فرزندانم را بگيرم." مي گويد: «فقط ده ميليون تومان هم براي بيست سال زندگي بدهد مي روم و خودم را خلاص مي كنم. نمي دهد اما... دو روز پيش شوهر ليلا در دادگاه گفته نفقه نمي دهد و ليلا و بچه هايش را كتك زده. قاضي ليلايي را كه كتك خورده و شوهرش را كه كتك زده با هم به زندان فرستاده به جرم به هم ريختن نظم دادگاه. آن هم به زندان اوين. شوهرش همان شب سند گذاشته و آزاد شده و ليلا با چشماني اشكبار و نگاهي ناباور در انتظار اين است كه شايد كسي برايش سند بگذارد و آزادش كند...

هر گاه از بي حقوقي زنان مي گويیم نفقه و مهريه را به رخ مان مي كشند، همه با ین جمله آشناییم که« با داشتن اين ها ديگر چه مي خواهيد؟!) ليلاها و ليلاها، اما نه مهريه اي دارند كه به اتكاي آن بتوانند زندگي كنند و نه نفقه اي. تجربه ليلا مي گويد «مرد اگر بخواهد نفقه نمي دهد» و هيچ قانون و دادگاهي نمي تواند او را وادار به پرداخت نفقه كند و نبايد حقوق بديهي ای همچون برابري در دیه، ارث، شهادت، حق داشتن طلاق، ... را به بهانه داشتن نفقه و مهريه اي كه گرفتن آن گاه ناممكن مي شود ناديده گرفت.

ليلا يكي از صدها زني است كه به خاطر قانون نابرابر، زندگي اش را باخته و حالا از تمام دنيا فقط يك سقف آهني دارد و ديوارهايي كه تمام نمي شود. اين ها را که مي نويسم، چند قدم آن طرف تر از من زني جوان که بدنش کبود کبود است در حال گريستن است. گريه كه نه ضجه مي زند. سر به ديوار مي كوبد. فرياد مي زند. و مي خواهد خودش را بكشد، با روسري ای كه به گلو گره زده است. شايد همين نااميدي از قانون و عدالت است كه او را تا چند قدمي مرگ آورده است.

شبي كه روز قبلش تهديد به بازداشت شده بودم در فكر برنامه ای بودم که كه در زندان دوام بياورم. اما حالا مي ترسم وقت كم بياورم. ميان اين همه زني كه زندگي و دردهاي هر كدامشان مثالي روشن از نابرابري است.

منبع:کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز

بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

(ما امضاءكنندگان اين بيانه خواستار رفع تبعيض از زنان در كليه‎ قوانين بوده و از قانونگذاران مي‎خواهيم كه نسبت به بازنگري و اصلاح قوانين بر اساس تعهدات بين‎المللي دولت اقدام نمايند.)
بيانيه راامضا کنيد

روز جهانی کودک

razeaineahorai — Sat, 06 Oct 2007 22:04:18 GMT

من مهرباني بزرگواري را وقتي ديدم كه كودكي مي خواست آب شور دريا را با آبنبات كوچكش شيرين كند

فرزند دلبندم نه ماه انتظار برای دیدن دستان کوچکت خواب را از چشمانم ربود.....

در این وادی بد سگال که نامردمان مادرت را محکوم کرده اند به بردگی تو شادمانه زندگی کن و ترس را به خود راه مده که گفته اند ترس برادر مرگ است.

من از زندان آینه ها که بدان محکومم واهمه ای ندارم اما به سان پرنده ای محبوس در قفس که در حسرت پرواز است،در حسرت پرواز و بالیدن تو هستم که با خنده های پر طنینت زمین را از خوابی گران به بیداری کشانی

در این تاریکی ها که گویی پایان ناپذیرند من بهترین لالایی دنیا را برایت می خوانم تا که بر قلب کوچکت زخم این نامردمان سیاه روی ننشیند و شیطان خنده ی زیبایت را از چهره ی معصومت نرباید.

کودک عزیزم بدان که دنیا به خنده های تو زنده است و ماموریت خداوند برای تو خوب زندگی کردن است .دستان من گرچه در زنجیر بردگی ست اما به جنگ تباهی ها میروم و هرگز اجازه نخواهم داد که این بار تو قربانی اسارت و بردگی شوی.

برای تو،برای فردایی بدور از خشونت که تو و تمامی کودکان جهان با دست های کوچکتان باغبان نور و زندگی باشید

روز جهانی کودک فرخنده باد.

اطلاعیه کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان:

روز جهانی کودک مبارک

کانون دفاع از حقوق زنان وکودکان تهران به مناسب روز جهانی کودک جشنی را در روز دوشنبه 16 مهرماه ساعت 15 واقع در میدان قزوین – خیابان قزوین – خیابان رامین مرادی – داخل پارک رازی – کانون فرهنگی هنری نوجوانان برگزار می کند.

ما منتظر حضور شما عزیزان به همراه کودکان دلبندتان هستیم تا یک روز شاد، بیاد ماندنی و جهانی شایسته کودکان، جهانی بدون خشونت را برای آنان بسازیم.

razeaineahorai — Fri, 21 Sep 2007 18:28:18 GMT

برای هم خونی که مرا جاش نامید

هم وطن عزیز حافظ کسی بود از دیار پارس،تو را با دیار پارس چکار؟تو که خود را غیر می نامی!

من یک ایرانی کُرد م که هزاران سال در این دیار زیسته ام و برای حفظ این سرزمین خون داده ام.من زاده ی این موطنم و نمی گذارم منافقینی که خود را زاده ی هیچ می پندارند آن را چون پاره استخوانی در دهان سگان خرد کنند و یا به دست شمشیر مردی از دیار حقارت افتد که چون بهارستانش به یغما برد.

افسوس و صد افسوس از آزاد مردی که خود را در موطن خویش تبعیدی می نامد.

کدام آزاد مرد؟

وقتی می شنوم هم می خندم و هم بی محابا اشک می ریزم،فردوسی ها کجائید،کوروش ها کجائید که ببینید این مملکت توسط فرزندانش چه آسان چوب حراج می خورد.

برادرم،هم پشت و هم قبیله ام از تو که مرا جاش و وطن فروش می خوانی انتظار چنین بی اعتباری که مرا بدان محکوم می کنی نداشتم ،تو که خود زاده ی دردی و با طعم تلخ سختی و زنجیر سنگین کوردلان به ظاهر وطن پرست آشنا.

نوشته بودی که مجبورم سلام کنم،نه تو هیچ اجباری نداری همانگونه که مجبور به رعایت ادب و احترام نبودی.مرا خواهر نامیدی بی آنکه به اصالت معنای این حرف در نزد کردان توجه کرده باشی

تیتر مسخره و افتضاحی که تو ناخوانده بر آن حکم راندی سند اعتبار من در این خاک مطلای اهورایی ست که برای حفظ آن در سالهایی که دژخیمان شلاق استبدادشان را بر ما روان کرده بودند بی طمع دستاوردی با خون خود زمین را آبیاری کردیم به امید بهاری دیگر.

من تاریخ را نخوانده ام بلکه تاریخ را ساخته ام نه بر مبنای قومیت گرایی و یا مذهب و نژاد بلکه بر مبنای انسانیت که همواره سرلوحه ی ایل بزرگ و پا برجای ما بوده و هست.

دیگر وقت آن نیست که یکدیگر را تخریب و با تهدید کنیم بیایید با هم متحد و هم قدم باشیم برای ایرانی آباد و آزاد و فراموش نکنیم که این توده ی مردم هستند که همواره قربانی سیاست های مشتی قومیت گرای جدای طلب میشوند که به دنبال چیزی جز مطامع سیاسی خود نیستند

پاینده ایران

این است دستاورد حکومت اسلامی!!

کاروان مهر

کردهای همیشه ایرانی

razeaineahorai — Sun, 26 Aug 2007 20:30:18 GMT

کردهای همیشه ایرانی

ایرانی های کرد در قدیم سر پیکان قوم آریا در مقابل دشمنان ایران بزرگ بوده اند و برای ماندگاری این سرزمین کوشیده و جنگیده اند و قربانی داده اند چنانچه در زمان جنگ اخیر ایرن و عراق جزو اقوامی بودند که هزینه و قربانی زیادی داده اند.حالا اگر احزابی برای منافع شخصی و یا برای ایدئولوژی تجریدی و انتزاعی و ارتجاعی خاصی از استقلال و تجزیه طلبی حرفی به میان می آورند و حتی برای آن فعالیت و مبارزه می کنند چیزی از تمامیت خواهی و یکپارچگی خواهی اکثریت کردها و روشنفکرانش کم نمی کند.

ارتجاعی ترین تفکر آن است که قومیت و مذهب را مبنای خوشبختی دانست.معیار سعادت ایرانیان مبنای انسانی ست نه مذهبی و قومی.پیشتازی و سعادت ایرانیان در یکپارچگی با مبنای انسانی است و نه در تجزیه شدن بر مبنای قومیت گرایی و مذهب.

اکثریت کردها در سه کشور ایران عراق و ترکیه هستند و جالب اینجاست که در بین تمام کردها این سه کشور تنها کردهای ایرانی هستند که به ایرانی بودن خود اعتراف و افتخار می کنند خصوصا کردهای عراق که خود را ایرانی میدانند و به فرهنگ و ارزشهای آن می بالند.

کردها نباید بازیچه ی قدرتهای بزرگ شوند و شرافت انسانی و استقلال ملی خود را از دست دهند هیچ دلیلی نمی تواند تجزیه طلبی را منطقی جلوه دهد.هر چه که هست توجیه های سیاسی و ارتجاعی ست

بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

(ما امضاءكنندگان اين بيانه خواستار رفع تبعيض از زنان در كليه‎ قوانين بوده و از قانونگذاران مي‎خواهيم كه نسبت به بازنگري و اصلاح قوانين بر اساس تعهدات بين‎المللي دولت اقدام نمايند.)
بيانيه راامضا کنيد

امیر یعقوب علی

razeaineahorai — Sun, 22 Jul 2007 10:41:18 GMT

امیر یعقوب علی مدافع حقوق زنان روز چهارشنبه ۲۰ تیرماه هنگام جمع آوری امضا برای اندیشه ای که به دان ایمان داشت دستگیر و به زندان اوین منتقل شد و تا به کنون هیچ گونه تماسی با خانواده ی خود نداشته است.

در زیر متن کامل بيانيه جمعي از مردان برابري خواه جنسيتي درباره بازداشت امير يعقوبعل آمده است (بر گرفته از سایت کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز):

به دنبال تشديد برخوردهاي غيرقانوني با کنشگران جنبش هاي اجتماعي، امير يعقوبعلي از فعالان کمپين يک ميليون امضاء، روز چهارشنبه (20 تيرماه 1386) حين جمع آوري امضاء براي تغيير قوانين تبعيض آميز عليه زنان، در پارک انديشه تهران بازداشت شد. پس از چهار روز پيگيري خانواده و وکلاء درباره وضعيت ايشان، سرانجام در کمال ناباوري به دستور قاضي سبحاني، امير يعقوبعلي به بند 209 زندان اوين منتقل شد. صدور حکم بازداشت و انتقال ايشان به بند ويژه وزارت اطلاعات در حالي است که در موارد مشابه پيشين، بازداشت شدگان عموماً به قيد کفالت يا وثيقه آزاد مي شدند. چنين به نظر مي رسد که اينگونه برخودهاي امنيتي، که در حال تبديل شدن به رويه اي قضايي است، نتيجه اي جز متشنج ساختن فضاي عمومي جامعه ندارد.

جمع آوري امضاء از طريق تعامل «چهره به چهره» با مردم، يکي از مسالمت آميز ترين روش هاي تغيير اجتماعي است؛ با اين وجود جريانات تندرويي هستند که حتي تاب تحمل کوچکترين اعتراضي را ندارند. آنها به هر طريقِ غير انساني تلاش مي کنند که کنش هاي اجتماعي، مسالمت آميز و قانوني فعالان کمپين يک ميليون امضاء و همچنين ساير کنشگران جنبش هاي اجتماعي را توطئه آميز و براندازانه جلوه داده تا از اين طريق بهانه اي براي برخوردهاي غيرقانوني و خشونت آميز خود داشته باشند.

ريشه هاي پنهان اين برخوردها، نشات گرفته از مناسبات و فرهنگ مردسالارانه اي است که کنشگران کمپين يک ميليون امضاء، همراه مرداني که در اين راه گام نهاده اند، تغيير آنها را نشانه رفته اند. در واقع، واکنش هاي خشونت آميز و برخوردهاي غيرقانوني اخير نتيجه هراس «دولت – مردان» از چنين جنبشي است. جنبشي که اينبار نه تنها زنان، که مرداني آگاه به حقوق انساني را نيز جذب خود ساخته است. اما، فهم اين برابري خواهي جنسيتي براي بيشتر «دولت – مردان» سخت دشوار است. آنها چنان به منافع نظام مردسالار موجود وابسته هستند که مشاهده مرداني که قصد تغيير اين مناسبات را دارند، برايشان نامفهوم است. آيا اينکه دفاع از حقوق زنان را محدود به خود زنان کنيم ناديده انگاشتن انسانيت نيست؟ آيا براي احقاق حقوق سياهان تنها سياهان مجاز به فعاليت اند؟ آيا بر اساس اين استدلال، انساني است که نسبت به ظلمي که بر ديگر مردم جهان (بطور مثال ملت فلسطين) مي رود، بي تفاوت باشيم؟

بايد اذعان داشت، چنين برخوردهايي با جنبش هاي اجتماعي، نه تنها مانع از پيشروي و گسترش آنها نمي شود؛ بلکه کاملاً برعکس، کنشگران اين جنبش ها را به حقانيت مسيري که مي پيمايند بيشتر معتقد مي سازد. مناسبات کهن جنسيتي که هزاران سال قدمت دارند، نتوانسته اند جنبش برابري طلبي زنان ايران را متوقف سازند، مسلماً «دولت – مرداني» که در آسمان طوفان زاي سياست براي مدتي کوتاه بر اريکه باد تکيه زده اند نيز، مانعي بر اين جنبش نخواهند بود. جنبش برابري طلبي جنسيتي نيز در اين مسيرِ دشوار، درس هاي تازه اي مي آموزد و استوار تر از پيش به راه خود ادامه مي دهد.

از اين روست که امروز، امير يعقوبعلي افتخار مردان و زناني است که برابري جنسيتي را به عنوان هدف کنش هاي اجتماعي خود قرار داده اند. بازداشت ايشان جديت مسيري را نشان مي دهد که زنان و مردان برابري طلب در چارچوب برنامه کمپين در پي آن هستند. طنز بزرگي است اسارت انساني آزاده چون امير در زندان؛ آن هم توسط زندان باناني که خود بزرگترين اسيران عقايد مردسالارانه خويش اند.

بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

(ما امضاءكنندگان اين بيانه خواستار رفع تبعيض از زنان در كليه‎ قوانين بوده و از قانونگذاران مي‎خواهيم كه نسبت به بازنگري و اصلاح قوانين بر اساس تعهدات بين‎المللي دولت اقدام نمايند.)
بيانيه راامضا کنيد

لوگوی حمایتی از امیر یعقوبعلی

ایل کلهر2

razeaineahorai — Sat, 07 Jul 2007 20:41:18 GMT

با درود و پوزش در به بروز رسانی وبلاگ.سال پیش در نگاهی کوتاه به شناخت و موقعیت ایل کلهر پرداختم حال ادامه ی مطلب:

ایل کلهر در دوره مشروطیت:

سال 1325ه .ق شورش سالارالدوله:

اقدامات سالارالدوله قبل از شورش 1325 ه. ق

سالارالدوله از نفوذي كه در غرب ايران بر هم زده بود، به فكر پادشاهي وتصاحب تاج وتخت افتاد از آنجا كه فرد مغروري بود خود را لايق پادشاهي ايران مي دانست و ملآخواست از قواي عشايري غرب ايران دررسيدن به اين هدف خود استفاده نمايد . در اين زمان بازار مشروطه خواهي گرم بود. سالارالدوله در نظر داشت تا از اين فرصت به خوبي استفاده نمايد. بنابراين با مشروطه خواه جلوه دادن خود ، «مي خواست به نام هواداري از مشروطه مردم را به سوي خود بكشد .» او آنچنان در اين راه ظاهر سازي كرد كه اشخاصي مانند ملك المتكلمين نيز گفته هاي او را قبول كرده ، ودر فكر به قدرت رساندن او بر آمد . طغيان سالارالدوله در اين زمان با اهدف مشروطه خواهان كه در انديشه همكاري با مخالفين محمد علي شاه و تحريك وتشويق آنها بود تناسب لازم را داشت . البته مشروطه خواهان مي خواستند تا از سالارالدوله به عنوان اهرم فشاري در جهت كنترل محمد علي شاه استفاده كنند .سابقه آشنايي ملك المتكلمين با سالارالدوله به ايام انتصاب سالارالدوله به زمامداري غرب ايران بر ملآگردد . ملك زاده دراين باره مي نويسد: در موقعي كه سالارالدوله نامزد ايالت غرب شد چون جوان بود و طبعي تند داشت، مظفرالدين شاه نصيرالملك شيرازي را كه از رجال مهم فارس بود وزماني هم توليت آستانه قدس رضوي را عهده دار بود ،به سمت وپيشكاري سالارالدوله معين كرده بود . نصيرالملك قبل از حركتش به كردستان ملك المتكلمين را با سالار الدوله آشنا كرده بود و بين آنها دوستي والفتي بوجود اورده بود و سالارالدوله با وجود غرور و تكبري كه داشت از همان ملاقات اول شيفته فصاحت بيان وتحت تأثير فكر توانا وقوه جاذبه ملك المتكلمين قرار گرفت ، به طوري كه صديق اكرم كه سمت پيشكاري شخص سالارالدوله راداشت مكرر مي گفت كه سالارالدوله با آن طبع سركش و مغرور چون مومي در دست ملك المتكلمين بود

ملك زاده درباره ملاقاتهاي آنها با يكديگر در ادامه مي نويسد

:پس از رفتن سالارالدوله به حكمراني غرب باب مكاتبه ميان آنها مفتوح مي گردد و وي مكرر اشتياق خود را براي ملاقات ملك المتكلمين اعلام مي دارد . ملك المتكلمين هم براي منظوري كه در پيش بود به اتفاق يمن السلطنه كه از نزديكان مورد اعتماد سالارالدوله بود به كردستان مي روند و پس از ورود به كردستان در اندك زماني طوق منويات آزادي خواهان را بر گردن آن شاهزاده جاه طلب وسركش استوار مي كند وكليه مرداني كه در دستگاه عريض وطويل ايالت غرب بودند و هر يك رياست يكي از ادارات مهم آن سامان را داشتند،وارد در جرگه آزادي خواهان مي نمايد .» گروهي از قبيل ناظم الاسلام كرماني بر اين حركت ملك المتكلمين خرده گرفته و اين حركت او را از دلايل مستبد بودن او مي دانند . مشروطه خواهان هنوز مقدمات سلطنت سالارالدوله را فراهم نكرده بودند كه ناداني و سادگي او بر همه ثابت شد . زيرا او قبل ازهر اقدامي از طرف مشروطه خواهان،« جمعي از ايلات و عشاير را گرد خود جمع كرده و در ظاهر به طرفداري مشروطيت و در حقيقت براي رسيدن به تاج و تخت سلطنت قيام كرد واعلاميه هايي بر موافقت با مشروطيت انتشار مي داد وبا رهبران مشروطه خواه كرمانشاهان و سر سلسله آنها حاجي محمد مهدي مكاتبه مي كرد وآنها را به دستياري با خود مي طلبيد و محمد علي شاه را سخت پريشان ونگران كرده بود

اين حركت او باعث شد كه مجلسيان « اين پيش آمد را از دور بسيار بزرگ ببينند» وعليه سالارالدوله قاجار با محمد علي شاه متحد گردند. حتي « به سالارالدوله تلگرافي نموده او را نكوهش نمودند .» قبل از اين اقدام ، سالارالدوله كار را تمام شده ملآدانست به گونه اي كه در ارتباط با پادشاهي خويش با اشخاص مورد اعتماد خود باب سخن گشوده و به قول صديق اكرم ، پيش كار مخصوص او «شاهزاده سالارالدوله كه بعداز مراجعت ملك المتكلمين به تهران خود را شاه آينده ايران مي پنداشت و محرمانه يك دست لباس سلطنتي تهيه كرده بود و بعضي از شبها در خلوت همان لباس را بر تن مي كرد وجقه بر سر مي گذاشت . ما را كه از محارمش بوديم احضار مي كرد و در اطراف سلطنت آتيه خودش و حكومت مشروطه و وضع قوانين و اصلاحات اساسي صحبت مي كرد

برگرفته از کتاب ایل کلهر در دوره مشروطیت تالیف علیرضا گودرزی

بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

(ما امضاءكنندگان اين بيانه خواستار رفع تبعيض از زنان در كليه‎ قوانين بوده و از قانونگذاران مي‎خواهيم كه نسبت به بازنگري و اصلاح قوانين بر اساس تعهدات بين‎المللي دولت اقدام نمايند.)

بيانيه راامضا کنيد

دست از سنگسار بردارید

16 تیر 1386بیعدالتی به توان سه؟: مصاحبه با خدیجه مقدم و سهیلا جلودارزاده در مورد کمپین یک میلیون امضاء

سارا دخترم...

razeaineahorai — Sun, 10 Jun 2007 21:43:18 GMT

سارا دخترم...

سارا دخترم امشب که چشمان معصوم اندیشه ات روی موجی از اعتراض پلک می زند، و تو در کشاکش سکه این زندگی که بر هر طرف آن نام مرد را حک کرده اند به دنبال حقیقتی هستی که دستان من و تو را از آن حرام کرده اند.....آری نامگذاران تاریخ مرا حوا خواندند و مادر زمین و در خوان رنگین ریا اولین زن تاریخی که بر بلندای قصه ها چوب این سکه را خورد من بودم که با رها قبل از محاکمه به جرم زن بودن با چشمان خود دیدم که نشانم کرده اند تا خود بر بلندای آدم بودن از سر ذوق پیاله ها را به دیواره راستی بکوبند و روزها همچنان مست میگذرند.

سارا دخترم تو خود میدانی که مرا متهم به خوردن سیبی کرده اند که یادم نمی آید لبان ترک خورده ام از مزه سیبی آبستن شده باشد و در این اتهام تلخ ، قاضی پرونده سیبی ما هیچگاه بر جاده حقیقت قدم نگذاشت تا از روی شانس عابری که عقده سیب نداشت به عنوان شاهد و گواه در مقابل همگان فریاد می زد که حوا وسوسه سیب نداشت.

سارا دخترم اگر مردکی ناسپاس که خود از ناف من و تو استخوان سفت کرده است خطوط اعتبار تو را بر زمین محو می کند اندکی حوصله کن که ماه پشت ابر سیاه کم طاقت است و مردان این صفت چون ابرهای سیاهی نور مفت ماه را در جیب های خسیس ستم می فشارند ، وبرای من و تو آن روز خواهد رسید که در روزگاری از برابری و برکت بر سقف زمین هلهله کنان سستی ابرهای بدشگون را با چشمان حق بین خود به تماشا بنشینیم که پوسیدگی پشت ابر، نقاب تیرگی اش را پایین خواهد کشید تا در آن هنگامه مست تمامی دختران انتظار در کاسه حنای ماه به نیت باز شدن گره های جشن سیزده امسال با ایام بختک نامردی فاصله گرفته و انگشتان قرمز خویش را زیر آستین احترام با لبخند خورشید آبستن کنند و آن روز تقویم گمشده ایست که دل مشغولی ساراست.

سارا دخترم من مرده ام و مردان ابری به یمن وزش باد بر ذهن من و تو سوهان روح می شوند ، و خود می دانند که در حریم ناموس مادر خود عربده می زنند و آنی که به نوایی می رسند چنان با نیش قلم بر ضربان ناموس خود هجوم می برند که شیر مادر قسمی است برای اثبات طبل تو خالی مردانگی و اینجاست که خیلی از مردان ایام تشییع را در تابوت زندگی به سوی گور قلم می زنند. و سارا تو بدان پایان شب سیاه، سحری است به جاودانگی روح یک زن و تو خواهید ماند .

سارا دختر دل نگران من در این هرج و مرجی که دیدن را از چشمان تو گناهی بزرگ خطاب می کنند ، و برای اندیشه ات تره خورد نمی کنند و آن طرف مردکی ناخلف شال و کلاه می کند و در این گیر و دار حروف اعتراض بر دیواره ذهن ناآرام تو شیون می کنند...... و وای به حال امروز که تر و خشک با هم خودکشی می کنند و زنان با این که فراوانند در حباب رسم مادر بودن به نوشته های مردک ، با این دید حبابی می نگرند که مادر شعر مهربانی دارد و هزار دریغ که نوشته ها خود کرمکی است که با شعر هم خوابه نمی شود و کاش می دیدم دختری هرچند کوچک که بر بام اندیشه های خود همسایه اش را از خطر طوفان بیدار می کرد و این بیداری فانوسی است در شب تار برای چشمان بی سوی دختران امروز که آدم بودن خویش را درون کیسه ای چال کرده اند و خود همچون برگی که ریشه در آب دارد با لبخند بادی زرد می شوند.

سارا دخترم به خود که دختری وهم اندیشه هایت کمک کن و تمامی رسوم اشتباه را که از برابری تو در حریم دیگران می کاهد به همگان هشدار ده تا مبادا اندیشه دختری معصوم در چشمان شور قاضی امروز نصف شود ، تا پسرکی مسموم تمامی رسیده های پدر را به طاقچه بی حرمتی بگذارد. و کمی پایین تر دخترکی که هم نیمکت دبستانی قاضی وقت است میان نوشته های همکلاسی نپوسد ، تا این فرصتی باشد برای ناخلفی که ناروا می گوید . پس سارا دخترم تا این هجوم سنگ و زور هیجان دارد ، تو خود مشت ها را به یاری اندیشه ات بخوان تا در فریاد دختران که کم نیستند پژواک صدایی ، سنگی را بکوبد و در این شور اعتراض مردکی که فردا حرف خواهد زد رسوم اشتباه اندیشه اش را مات می کند و در این خانه تکانی ذهن ، دیگر زمانی برای خبرچینی کلاغ نخواهد ماند تا حکایتی را که به خواب زن پوزخند می زند و یا گواه او را بر اتفاقی که خود دیده است بی اثر خواند.

سارا دخترم نکته ای که در خشت خام می بینم صدها مرد ابری با آئینه شفاف دست و پا می زنند و اینجاست که اگر مردکی هرزه که تعهد عقد دارد، در کوره دهاتی تنگ و خراب وجدان خویش را عریان کند و به بهانه سردی تنهایی دختری معصوم را هوو کند، تکلیف تمامی نوشته ها روشن می شود که مردان اگر آب باشد شناگری را در آستین دارند و نوشته ها بهترین آب برای شنای مردان زگیلی زمین خواهد بود.

سارا دخترم هیچ گاه در این زمانه بنفش که کفه میزان لنگ می زند در گذری که گواه و یاد کسی را می خواهند خودت را آفتابی مکن چون اعتبار کلمات مردک دروغ فروش را روی کفه لنگ گذاشته اند و تو در این ناداوری که جمله ات را نصف می فروشند بهای کلمات را بدان و سکوت کن که لیاقت سکوت سنگین تر از وراجی مردانی است که زیر سایه نوشته ها بشکن می زنند.

سارا دخترم زمستان با تمامی بی قراری اش چون پلک زدن عنکبوتی خواهد گذشت و آنچه به یادگار می ماند رو سیاهی زغال است که کوله باری از نفرین دارد. و من این طرف قصه خش خش کوچ باد را که در فضولی جغدی بیمار فاش شد، هشدار می دهم که دختران بدانند روزی میزان های شیرین مو را از ماست خواهند کشید پس تو بمان و جای پای خویش را در سند اعتراض ها ثبت کن تا همگان بدانند سارا دختر ناآرام حوا روزی در سایه درخت سیبی که برای من شگون داشت سیبی را مقابل چشمان هرزه مردک نوشته خوان دندان خواهد زد و در یک اعلام همگانی صدای مرا به گوش سنگین جماعت می رساند که اگر دختر حوایی هوای سیب داشته باشد فارغ از صحبت باد به رسم مهربانی سیب زرد را می شود نصف کرد تا لب خشکیده آدم توزرد به گیاهی زهرآلود غمگین نشود؛ و صد حیف که مردان نگذاشتند که ما نقش خویش را به تماشا بگذاریم.

سارا دخترم نیزه های باد که می وزد برگ برگ هم صحبت های تو باری است گران که هر آن در این بی اعتمادی برگی فنا شود؛ ودر این عزای عمومی من سیاه پوش دخترانی شده ام که برگ های سبز خویش را قبل از خزان پاییز زرد می کنند. و در این رسم اعتراض که می لنگد تو فریاد بزن و نوشداروی قبل از مرگ سهراب را بر ایوان کوچه ات نصب کن تا همگان قبل از سقوط برگی دیگر ، اندیشه های خویش را بر سر نیزه ها جار زنند .

سارا دخترم ما رو ی قبری ایستاده ایم که مرده ندارد و در این آشوب شور که هر مردکی یک کلاغ چهل کلاغ را پشت دیوار شهر تکثیر میکند، تو هوشیار باش که از طناب هیچ مردی بالا نروی و با تکیه بر اندیشه اهورایی خویش پاک و معصوم بمان و در دل این روزگار شب با چشمان تیزبین خود هر تغییری را به دختران کبکی هشدار ده و با طبل اعتراض خواب را از گوش مردان بگیر و آرامش نوشته ها را ابربهاری بخوان که با نسیم نازکی کش می رود.

سارا دخترم سالهاست که می خواستم برایت یادداشتی از تاول های دلم بنویسم اما در شلوغی دنیای مردگان که هر یک در بازخواست خویش مشغول حل و فصل هیجانات زندگی زمینی خویش هستیم فرصتی پیش آمد تا با تو هم کلام شوم؛ البته نیستی تا صدای زاری مردکی سست و سنگی که گویا او را به جرم چال کردن دخترکی معصوم که گناه او زن بودن اوست بشنوی و یا پسری مغرور که دست بر گیسوی مادر خویش برده را ببینی که چگونه دامن می کشد........و اما باز در این شلوغی اعتراف باز هم برای اتهام سیب مرا می خوانند و من تنها اما استوار دوباره در شلوغی اینجا، جهنم را بر سر آدم آوار خواهم کرد و تو نیز چنان کن که مادرت حوا کرد .

بدرود دختر معترض من

مادرت حوا

پیاده رو هنر(حامد)

بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

بيانيه راامضا کنيد

سایت کمپین یک میلیون امضا برای بار ششم فیلتر شد

یک امضا برای دخترکی که زندانی رنگهاست(دل آرا دارابی)

دست از سنگسار بردارید

دستگيري آيت الله عظمي سيد محمد حسين كاظميني بروجردي

حکیم نظامی گنجوی

razeaineahorai — Tue, 22 May 2007 14:34:18 GMT

حکیم نظامی گنجوی

الیاس بن یوسف نظامی گنجه‌ای (حدود ۵۳۷ تا ۶۰۸ ه‍.ق) شاعر داستان‌سرا و رمزگوی سده ششم ایران، بزرگترین داستان سرای منظومه های حماسی عاشقانه به زبان پارسی است که سبک داستان محاوره ای را وارد ادبیات داستانی منظوم پارسی کرد

نظامي مانند اغلب اساتيد باستان از تمام علوم عقلي و نقلي بهره مند و در علوم ادبي و عربي کامل عيار و در وادي عرفان و سير و سلوک راهنماي بزرگ و در عقايد و اخلاق ستوده پايبند و استوار و سرمشق فرزندان بشر بوده و در فنون حکمت از طبيعي و الهي و رياضي دست داشته و گويند که اگر وارد مرحله شاعري نبود و به تدريس و تاليف علوم حکميه مي پرداخت در رديف بزرگان حکمت و فلسفه به شمار مي آمد

نظامی از شاعرانی است که باید او را در شمار ارکان شعر فارسی و از استادان مسلم این زبان دانست وی در بزم سرایی، بزرگترین شاعر ادبیات پارسی است. از استاد بزرگ گنجه شش گنجینه در پنج بحر مثنوی جهان را یادگار است که این شش دفتر عبارتند از: مخزن الاسرار، خسرو و شیرین، لیلی و مجنون، هفت پیکر، شرفنامه و اقبالنامه.

اما بحث ما در مورد بهترین آنها یعنی منظومه ی خسرو و شیرین است. این منظومه ی معروف را خیلی وقت پیش خوانده بودم اما خواندن کتاب سیمای دو زن با مقدمه ی بسیار زیبای آقای سعیدی سیرجانی با آن قلم توانا و بیان بسیار دلنشین خالی از لطف نبود.

در باره ی این کتاب به نقل از خود آقای سعیدی سیرجانی می پردازم که می نویسند:نظامی بعد از سرودن مخزن الاسرار که مجموعه ای حکمی و عرفانی است به نظم داستان عاشقانه و به تعبیر خودش هوسنامه ی خسرو و شیرین پرداخته است، و توجیهش برای این تغییر ذائقه و پرداختن از معارف الهی به معاشقات بشری و زمینی، این که در جهان امروز و میان ابنای بشر کسی نیست که او را هوس مطالعه ی هوسنامه نباشد.

شیخ گنجوی چون چون زمینه ی داستان را مناسب هنر نمایی می بیند با نهیب(فرس بیرون فکن میدان فراخ است) همه ی استعداد های خداداده را در صحنه آرائی های داستان به نحوی ظاهر می کند که در این هشتصد ساله کسی از حریفان و مدعیان با همه ی تلاشها نتوانسته اند به گردش برسند.

امادر سرودن لیلی و مجنون بیش از میل دل شاعر اطاعت فرمان شاهانه منظور است. شاعر با اکراه تن بدین کار می دهد اما به برکت طبع توانا موفق می شود داستانی ملال انگیز را بر غمنامه های ادب فارسی بنشاند.

هر دو داستان شرح دلدادگی است و جفای فلکی که با دلدادگان دایم به کین است.

که در این میان مقایسه ی دو منظومه و شخصیت های آنها توسط آقای سعیدی سیرجانی آدمی را وا می دارد که بارها و بارها کتاب را در دست بگیرد و چه خوب گفته است که: خواننده بی اختیار مجذوب ظرافت هنر نمایی نظامی می شود و تسلطش در رعایت فنون داستانسرایی.در فضای داستانی خسرو و شیرین زن نه تنها احساس حقارت نمی کند که خودش را یک سرو گردن از مردان بالاتر میبیند و شاه مغرور و محتشمی چون پرویز را از لب آب تشنه بر می گرداند..

اصلا فضای داستان خسرو شیرین لبریز از اتکای به نفس است و غروری برخاسته از خودشناسی ها.و این خصوصیت در رفتار یکایک قهرمانان داستان جلوه ها دارد، از مناظره ی هیبت انگیز فرهاد و خسرو و نهیب مردانه اش که:بگفت آن خورد گر خود بود سنگ،گرفته تا مناجات شکوهمند شیرین با آن لحن اعتراض آمیزش به در خطاب به شب دیرپای فراق که:مرا یا زود کش یا زود شو روز،و از آن بالاتر اعتماد مطلق به دست برنده ی زیبایش :

اگر خسرو نه کیخسرو بود شاه نباید کردنش سرپنجه با ماه

فرستم زلف را تا یک فن آرد شکیبش را رسن در گردن آرد

گرم باید چو می در جامت آرم به زلف چون رسن بر بامت آرم

چه اعتماد و غرور و شکوهی در این تهدید نازنینانه می بارد و چه تفاوت فاحشی دارد این لحن با ناله ی ضعیفانه ی مجنون که:

گر با دگری شدی هم آغوش ما را به زبان مکن فراموش

نوشتن این پست برایم بسی دشوار بود آن هم در چنین شرایطی اما چه باید کرد و چه میتوان گفت جزاینکه نوشتن بهانه است...

منابع

سیمای دو زن، سعیدی سیرجانی

طرح و رمز انقلاب روحانی درهفت پیکر، بهروز ثروتیان

بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

با یک دستینه(امضا)جان یک بی گناه را نجات دهید(ساناز)

پدرم کوروش هان ای جماعت...

به نام زن ایرانی

razeaineahorai — Fri, 20 Apr 2007 22:30:18 GMT

به نام زن ایرانی

بیانیه ی یک ملیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز جلوی دستم است ولی هر چه آنرا میخوانم نوشته ای در آن نمی یابم که بتوان آن را به اقدام علیه امنیت ملی تعبیر کرد.

یاد حرف خانم شیرین عبادی میفتم که در یکی از مصاحبه هایشان گفته بودند:

آیا اگر زنی نخواهد شوهرش سرش هوو بیاورد ،یعنی اقدام علیه امنیت ملی کرده است؟

چه طنز تلخ و گزنده ای!!! یعنی یک زن با یک ورق کاغذ و یک خودکار تا این حد میتواند خطرناک باشد؟!!!

با خود میاندیشم، که چرا باید برای ساده ترین حقوق انسانی خود نیز این همه در تنگنا بود؟

به هزاره های دور میاندیشم،به مردان بلند همتی که ستون های برابری و آزادی را بنا نهادند.به کوروش بزرگ میاندیشم که نهال حقوق بشر را کاشت تا درخت پر ثمری گردد و تمامی این کره خاکی را در زیر چترش بگیرد.

به زنانی میاندیشم که زمانی تاج شاهی و افتخار و شکوه این سرزمین بودند تا اینکه زمانی دور در تاریک ترین صفحات تاریخ به بردگی برده شدند و به تعبیر شاعر پر آوازه ی زمان مشروطه میرزاده عشقی در کفنی سیاه به عزای خود نشسته اند. کفنی که پس از گذشت هزار واندی سال هنوز هم در بر گیرنده ی تمامی یک زن است.

مر مرا هیچ گنه نیست بجز آنکه زنم

زین گناه است که تا زنده ام اندر کفنم

من سیه پوشم و تا این سیه از تن نکنم

تو سیه بختی و بدبخت چو بخت تو منم

.......

بکنم گر ز تن این جامه گناهست مرا!

نکنم، عمر در این جامه، تباهست مرا!

چکنم؟ بخت از این رخت، سیاهست مرا!

حاصل عمر از این زندگی آه است مرا!

مرگ هر شام و سحر چشم براه است مرا!

........

فقط از مردنم آیینن مماتم باقیست

یعنی آن فاتحه خوانی و وفاتم باقیست

اینکه بینی که باز این رخ ماتم باقیست

یادگاری است کز ایام حیاتم باقیست

گریه و ناله و آه از حرکاتم باقیست

........

تا در این تیره کفن در شده ام

زنده نی، مرده ی ماتم زده ام

حال این وضعیت من و تمامی زنان این سرزمین به تاراج رفته است. ما همان توده ی سیاه در بقعه تاریک و اسرار آمیز میرزاده عشقی هستیم. ما دختران کسری و از نسل پاک ایرانیم. پس برای زن ایرانی، برای نام مقدس مادران ایرانی بیایید با هم و در کنار هم بایستیم و نگذاریم زن ایرانی، کفن سیاه بر تن در انتظار مرگ خود شب را به صبح برساند.

جاوید ایران، جاوید زن شرافتمند ایرانی، جاوید مرد پارسای ایرانی.

بيانيه ”يك ميليون امضاء“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

خشایار شاه

razeaineahorai — Sat, 07 Apr 2007 21:33:18 GMT

نمایش حزن انگیزی به نام ۳۰۰

خَشایارشاه از پادشاهان هخامنشی است. پدرش داریوش بزرگ و مادرش آتوسا دختر کوروش بزرگ بود.) کوروش دوم، معروف به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر شاه پارسی، به‌خاطر بخشندگی‌، بنیان گذاشتن حقوق بشر، پایه گذاشتن نخستین امپراتوری چند ملیتی و بزرگ جهان، آزاد کردن برده‌ها ، احترام به دین‌ها و کیش‌های گوناگون، گسترش تمدن و غیره شناخته شده‌است. ایرانیان کوروش را پدر و یونانیان، که وی ممالک ایشان را تسخیر کرده بود، ‌او را سرور و قانونگذار می‌‌نامیدند. یهودیان این پادشاه را به منزله مسح‌شده توسط پروردگار بشمار می‌آوردند، ‌ضمن آنکه بابلیان او را مورد تأیید مردوک می‌‌دانستند ) و پدرش داریوش بزرگ یا داریوش اول، سومین پادشاه هخامنشی بود وی با کمک دیگر نجبای پارسی با کشتن گئومات مغ که به عنوان بردیا فرزند کوروش بزرگ بر تخت نشسته بود سلطنت را به خاندان هخامنشی بازگرداند. پس از آن شورشهای داخلی را سرکوب کرد، نظام شاهنشاهی را استحکام بخشید و سرزمینهایی چند به شاهنشاهی الحاق کرد. آغاز ساخت پارسه (تخت جمشید) در زمان پادشاهی او بود. یکی از مهمترین ابداعاتی که داریوش در پیرو اجرای سیاست بین المللی کوروش کبیر به بهترین وجه اجرا نمود؛ اعزام سفرای کار آموخته به سایر کشور های همسایه ومهم ایران بزرگ آن زمان بود. سفرای حسن نیت مرقوم وظیفه داشتند که با طبقات مختلف آن کشور ها تماس های مرتب داشته باشند ودر اطراف سیستم دموکراسی واقعی که در کشور بزرگ ایران وجود داشت اطلاع حاصل نمایند؛ و در عین حال مردم آن کشور ها را از اعتقادات و خصایص اخلاقی دستگاه حاکمه دولت ایران بخصوص شخص پادشاه و اعتقاد به راستگویی وراست اندیشی در تایید منشورآزادی نوع بشر توسط کوروش بزرگ واحترام به معتقدات مذهبی وآیین و رسوم ملت ها را آگاه نمایند. نکته بسیار مهم در این رویداد تاریخی این است که سفرای حسن نیت داریوش بزرگ از مصونیت سیاسی در تمام کشور ها بر خوردار بودند

خشایارشاه در سن سی و شش سالگی به سلطنت رسید و در آغاز سلطنت شورشی را که در مصر برپا شده بود فرونشاند و بعد به بابل رفت و شورشهای آنجا را نیز سرکوب کرد. نام خشایارشاه از دو جزء خشای (شاه) و آرشا (مرد) تشکیل شده و به معنی «شاه مردان» است.

خشایار شاه شاهزاده‌ای تحصیل‌کرده ، خوش‌اندام و زیباروی بود. ابهتی که کوروش و داریوش برای دستگاه سلطنت ایران به وجود آورده بودند ، خشایارشاه را نیز در نظر ایرانیان و اقوام زیر سلطه در همان شکوه کوروش و داریوش قرار داد.

خشایارشاه در صدد استفاده از اختلافات داخلی یونانیان نبود و نمی‌خواست به این کشور حمله کند. اما اطرافیان وی از جمله مردونیه داماد داریوش شکست ماراتن را مایه سرشکستگی ایران میدانست و خشایارشاه را به انتقام فرامیخواند. یونانیان مقیم دربار ایران نیز که از حکومت این کشور ناراضی بودند از خشایارشاه درخواست می‌کردند که به یونان یورش برد.

در سال 480 پیش از میلاد ، خشایارشاه به یونان لشکر کشید هرودوت داستان این لشکر کشی را در کتاب هفتم تاریخش به تفصیل به رشته تحریر درآورده است . وی در بند های 305 و 310 کتابش به آمار سپاهیان ایران می پردازد و می‌نویسد که شمار ناوهای خشایارشاه در این جنگ افزون بر 5200 فروند بوده و افراد نیروی دریایی‌اش از 517 هزار نفر بیشتر بودند که به گواه داستان هرودت تعداد سپاهیان خشایارشاه بالغ بر 2 میلیون و 317 هزار نفر بود... حال باید به این مسئله اندیشید که چطور همچین سپاه انبوهی قادر با تامین خوار و بار مورد نیازشان آن هم در آن سرزمین کوچک بوده اند .متاسفانه داستان پردازان یونانی چنان قلم به نگارش این جنگ برده اند که گویا سپاهیان ایرانی در پی تخریب فرهنگ یونان بوده اند.در حالی که تاریخ گواه بر آن دارد که ایرانیان همواره مردمی صلح طلب بوده اند .

سازندگان فیلم 300 که ایرانیان را به بدترین شکل ممکن نشان داده اند و تمامی فرهنگ و تمدن باستانی سرزمین آریایی ما را به ریشخندی تلخ گرفته اند به هیچ یک از اسناد تاریخی به جای مانده مراجعه ننموده و حتی به نوع پوشش خشایارشاه هم بی توجه بوده اند.
بطور كلي لباس ایرانیان باستان عبارت بود از يك بالا پوش شبيه شنل و يك دامن پرچين ، كه بالا پوش و دامن در محل كمر داراي يك كمربند چرمي بوده است. بالا پوش پوششي مانند شنل بوده است در بعضي جلوي آن باز و در بعضي بسته بوده است. بلندي بالا پوش به اندازه بالا تنه است.در قسمت كمر به شكل ليفه تمام چينهاي پشت بالا پوش جلو باز روي چال گردن بوسيله دكمه‌اي به هم وصل مي شود. دامن ایرانیان بر دو نوع است: نوع اول يك راسته چين و دومي داراي دوراسته چين.
ایرانیان لباس خودرا ازپارچه هاي نقش و نگاردار با رنگهاي گيرا و پرشكوه تهيه مي‌كرده‌اند. كلاه ایرانی از جنس نَمد بوده است.(مگر كلاه هاي جنگي كه از آهن و مُفرُغ ساخته مي شده است.)

با نگاهی ساده به عکس های فیلم و نگاره های به جای مانده در تخت جمشید به تحریف به کار رفته در فلم 300 پی میبرید

حال ما ایرانیان متمدن با پیشینه ای درخشان این اقدام سینمای هالیود را محکوم می کنیم .امیدوارم کسانی که در امریکا و اقصی نقاط جهان هستند و دم از تمدن می زنند اینقدر مغرضانه در مورد ایران و ایرانی قضاوت نکنند و با نگاهی حتی سرسری به گذشته ی نیاکانمان به این مهم پی ببرند که تا چه حد تاریخ کشورمان را مورد تهاجمی وحشیانه قرار داده اند .

<script language='JavaScript' type='text/javascript' src='http://aahay-divoone.persiangig.com/other/300film/300film.js'></script>
                  </body>
</html></body>
</html></body>
</html></body>
</html></body>
</html></body>
</html></body>
</html></body>
</html>